Het was een warme lentedag in het park…

Vroeg in de morgen spreidde de familie zich uit op het gras onder een oude eik. Moeder had een mand vol vers brood, zoete cake en sappige appels meegebracht, en de kinderen renden al vrolijk rond met een springtouw. Hun hond, een speelse pup, kwispelde ongeduldig en probeerde iedereen bij te houden.

In de verte, bij het sierlijke paviljoen, wandelden mevrouw en meneer netjes gekleed over het bospad, hun gezichten rustig en tevreden. Mevrouw droeg een parasol om haar huid te beschermen tegen de zon, terwijl meneer trots zijn wandelstok vasthield. Een paar elegante ruiters trokken voorbij, hun paarden stapten kalm over het grind, alsof ze deel uitmaakten van een schilderij.

De oudere zus hielp haar jongere zus haar sprongen in het touw te timen. De kleinsten zaten met hun moeder en deelden de druiven uit de mand. Vader zat ontspannen op een deken, nipte van een glas limonade, genietend van het gelach om hem heen.

Het was een dag zonder haast, gevuld met spel, gepraat en het zachte gezelschap van elkaar. Het soort dag dat je zou willen bewaren… net zoals het plaatje dat nu op dit blik prijkt.