Lang geleden, toen de dagen kort waren en de oven altijd warm, woonden er twee elfjes in een oude bakkerij. De ene was Cookie, de rustige elf met gesloten ogen. Hij proefde elk koekje aandachtig en knikte alleen als het écht goed was. De andere was Sparkle, een vrolijke elfin met rode wangen en een schort met een hartje. Zij bakte met liefde, maar ook met een beetje kattenkwaad.

Samen zorgden ze voor de beste koekjes van het dorp. Cookie lette op de recepten, niet te zoet, niet te droog, en Sparkle stopte er altijd iets extra’s in: een snufje kaneel, een grapje, of een klein koekje in de vorm van een ster. Als de koekjes klaar waren, verdwenen ze in hun speciale trommels, zodat ze knapperig bleven en veilig waren tot iemand ze nodig had.

Maar op een dag werd het stil in de bakkerij. De elfjes reisden verder, en hun trommels belandden ergens achterin een kast. Totdat ze bij de buurtbakkerij belandden. Met een warm sopje werden Cookie en Sparkle weer tot leven gewekt. De kleuren glansden, de deksels sloten weer stevig, en de elfjes glimlachten alsof ze wisten: we mogen weer aan het werk.

Nu staan ze weer naast elkaar, gevuld met nieuwe koekjes. Cookie bewaart ze zorgvuldig, Sparkle straalt iedereen tegemoet. En wie een koekje koopt, krijgt niet alleen iets lekkers mee naar huis, maar ook een beetje kerstmagie, zelfs midden in de zomer. Want sommige trommels zijn geen dozen.

Het zijn kleine huizen voor verhalen.