Overdag was hij directeur van een snoepfabriek. Hij nam beslissingen, proefde recepten en wist precies wanneer iets écht lekker was. Maar thuis was hij gewoon papa.

En op tafel stond altijd deze ronde koektrommel. Geen proefmonsters of vergaderstukken, maar koekjes voor bij de thee, na school of op de bank. De trommel ging open bij verhalen over de dag, kleine overwinningen en grote trek.

In de fabriek draaide alles om zoetigheid, maar hier draaide het om samen zijn. Deze trommel herinnert eraan dat achter elke directeur een papa schuilt en dat de lekkerste koekjes altijd thuis zijn.